120311

Τι να πώ; και τι να γράψω εγώ για σένα;
Δεν περίμενα ποτέ να φτάσουμε εδώ.

Εγώ σ'αγάπησα εδώ.

Και εδώ θα συνεχίσω. 
Θα φτιάξω μια φωλιά.
Λίγες νότες, δυο χορδές, και λίγο τρίμμα από τον bro.
Δυο φιλιά, μια αγκαλιά και ένα χάδι.

Έχουν στερεψει τα μάτια μου, είναι σαν την έρημο.
Δεν έχω άλλο να δώσω
.
Δεν ξέρω τι να πω.

Εγώ και εσύ.
Εσύ και εγώ.

Το "εμείς" έχει φύγει χρόνια από το πλάνο.

Άλλα από προχτές, εγώ είμαι πάλι εκεί.
Κι εσύ δεν είσαι πουθενά.

Νόμιζα πως δεν υπάρχουν χρονομηχανές.
Κι όμως.
2011.
Εκεί είμαι εγώ.
2013.
Εκεί με άφησες.
Τώρα μαζεύω ό,τι έχει απομείνει από μια δεκαπενταετία.
Μαζεύω για να μην ξεχάσω.
Να κρατηθεί η μνήμη.
Θα λέω το όνομά σου.
Θα λέω σε όλους
ποιός ήσουν,
ποιά ήμουν,
ποιοι ήμασταν.

Γιατί εν τέλει, μόνο άδικη είναι η ζωή.
Και πρέπει να το καταλάβουμε πριν μας φάει.

Εσύ εκεί.
Για πάντα στο νησί.
Και εγώ θα έρχομαι που και που, να σου λέω ένα γεια.

Να σου δείχνω την κρυψώνα μου, να ξέρεις ότι ακόμα τα φυλάω όλα.
Τις νότες, τα ραβάσακια, τα αρκουδάκια και τις πένες.
Όλα κρατημένα τα έχω.

Τραγουδώντας ...

 

Αστερόσκονη και φώς ήσουν.
Αγκαλιά και μαχαίρι.
Δάκρυ και χάδι.
Αγάπη και πόνος.
Πολύς.
Για πολλά.

Σ'αγάπησα πολύ.
Συγγνώμη, αλλά θα πρέπει να μ αφήσεις να συνεχίσω να το κάνω.
Σε άλλη βάση τώρα.

Που και που να περνάς, να λες κι εσύ ένα γειά.

Ξένοι δεν γίναμε ποτέ.
Και πως θα γινόταν κιόλας;

Θα μου λείψεις πολύ.
Σε άλλη βάση τώρα.

Θα σε θυμάμαι για πάντα.
Δεν γίνεται αλλιώς.

Ήσουν ο πρώτος μου έρωτας.
Η πρώτη μου αγάπη.

Σε ευχαριστώ για την μουσική ρε μικρέ.
Σε ευχαριστώ για όλα.
Σε συγχωρώ για όλα.
Να μας προσέχεις.

Σ'αγαπώ.