ποίηση

ποιος ποιεί και τι;

ποίηση.

λέει κάτι για άδεια ρούχα.

πουκάμισα.

λέει ονόματα γνωστά.

φορεμένα.

μιλάει για χρώματα,

και αίματα που βράζουν.

Μα που νικήθηκαν.

Ποίηση

λέει κάτι για στενά,

σκουριασμένα.

λέει για πόδια,

για μαλλιά,

και για κεφάλια.

μιλάει με νότες,

αγχωλυτικές.

Μα που συννέφιασαν.

Ποίηση

λέει κάτι για φωτιά.

φλόγες και γέλια.

Μιλάει για ολα,

μα ίσως μιλάει για τίποτα.

Ποιεί αυτή, αυτό.

-

Like a tapestry of colors,
Black and white, and green and red.
One stands up and then one follows.
A chain that never has an end.

Like a fabric made of cotton,
and a sun that's burning deep,
pomegranates, golden saffron,
waves keep dancing through the sea.

We show up in little places,
knowing that we're barely seen.
Like a message carved within us,
people rise when people fall.

Weaving our hopes in the ground ,
hanging hopes on olive trees,
I see love in eyes and faces,
and we know that we will win.

But in this life or maybe another,
we will shine brightly and free,
cause it was always like it should be
from the river to the sea.